84 poster,  4 ενότητες,  362 συγγραφείς,  122 ιδρύματα

ePostersLive® by SciGen® Technologies S.A. All rights reserved.

ΑΑ 26
ΑΛΛΗΛΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΤΗ ΤΩΝ Β ΛΕΜΦΟΚΥΤΤΑΡΩΝ, ΤΗΣ ΙΝΤΕΡΦΕΡΟΝΗΣ Α ΚΑΙ ΤΗΣ HMGB1 ΠΡΩΤΕΪΝΗΣ ΣΤΟΝ ΝΣΕΛ. ΣΥΣΧΕΤΙΣΗ ΜΕ ΤΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΗ ΒΑΡΥΤΗΤΑ ΤΗΣ ΝΟΣΟΥ
Board 2 / Thu 9:05, 11 Dec 2014

Primary tabs

Βαθμολογία

No votes yet

Στατιστικά

485 reads

Εισαγωγή :

Η βαρύτητα του νεανικού ΣΕΛ  (νΣΕΛ ) ποικίλλει, εξαρτώμενη από την προσβολή ζωτικών οργάνων και κυρίως των νεφρών, του κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ) και των κυτταρικών σειρών του αίματος. Η εκτίμησή της έχει ιδιαίτερη σημασία σήμερα, για την επιλογή των ασθενών, στους  οποίους πρέπει να χορηγηθεί επιθετικότερη, στοχευμένη αλλά συγχρόνως και πολύ  υψηλού κόστους θεραπεία με βιολογικούς παράγοντες. Για τους λόγους αυτούς, το ενδιαφέρον των ερευνητών τα τελευταία χρόνια, επικεντρώνεται στην ανεύρεση ορισμένων βιολογικών δεικτών ( biomarkers ή βιοδείκτες), που θα χρησιμεύσουν για την αυστηρή επιλογή τέτοιων ασθενών. Ωστόσο, παρά την εντατική έρευνα στο πεδίο αυτό, δεν έχει εντοπισθεί ακόμη, ένας ή περισσότεροι  βιοδείκτες που να αντικαθιστούν τις συμβατικές παραμέτρους εκτίμησης της βαρύτητας και να είναι προάγγελοι επικείμενης έξαρσης της νόσου.

Μεταξύ των βιοδεικτών αυτών είναι ο ενεργοποιητής των Β λεμφοκυττάρων (B lymphocyte stimulator (Blys) ή Β cell activating factor (BAFF) ), που ταυτοποιήθηκε το 1999 και αναζωπύρωσε το ενδιαφέρον των ερευνητών  τα τελευταία χρόνια, στην προσπάθεια ανεύρεσης νέων θεραπευτικών στόχων για τον ΣΕΛ. Πρόκειται για έναν πρωτεϊνικό συνδέτη (ligand), που ανήκει στην οικογένεια του TNF και έχει αποδειχθεί ότι αποτελεί «παράγοντα κλειδί» στον πολλαπλασιασμό, τη διαφοροποίηση και την επιβίωση των Β κυττάρων.

 Σε σχέση με τον ΣΕΛ και τον νΣΕΛ, έχει βρεθεί, ότι τα υψηλά επίπεδα Blys συμβάλλουν στην αυξημένη παραγωγή αντι-DNA αντισωμάτων. Επιπλέον, πρόσφατα δεδομένα δείχνουν ότι  τα αυξημένα επίπεδα INF-α επάγουν την αυξημένη έκφραση και παραγωγή του Blys. Από την άλλη πλευρά, έχει βρεθεί ότι τα επίπεδα της INF-α και της πρωτεΐνης  HMGB1 σχετίζονται με την παρουσία ενεργότητας (δραστηριότητας) της νόσου, όπως και ότι υπάρχει θετική συσχέτιση της HMGB1 με τους τίτλους των anti-DNA αντισωμάτων.

Τα δεδομένα ως προς  τη συσχέτιση του BlyS με τις φαινοτυπικές (ήπιες ή σοβαρές) κλινικές υποομάδες των ασθενών με νΣΕΛ είναι ακόμη πολύ περιορισμένα.

Σκοπός :

Να ερευνηθεί ο ρόλος του BlyS στον νΣΕΛ και η σχέση του με άλλους βιοδείκτες που σχετίζονται με τη δραστηριότητα και βαρύτητα της νόσου. 

Υλικό - Μέθοδοι :

Ομάδα μελέτης: 

  34 ασθενείς με νΣΕΛ (92 δείγματα, 35 σε ενεργό φάση)

Ομάδες ελέγχου:

  77 παιδιά συγκρίσιμης ηλικίας με την ομάδα μελέτης

α) 10 παιδιά με άλλα συστηματικά ρευματικά νοσήματα (συστηματικό

    σκληρόδερμα, μικτή νόσο του συνδετικού ιστού, δερματομυοσίτιδα,

    συστηματική ΝΙΑ,  αγγειίτιδα)

β) 16 ασθενείς με ολιγοαρθρική ή πολυαρθρική νεανική ιδιοπαθή

     αρθρίτιδα (ΝΙΑ), ηλικίας 7-18 ετών

γ) 25 ασθενείς με αυτοάνοσα οργανοειδικά νοσήματα (κοιλιοκάκη,

     σακχαρώδη διαβήτη, θυρεοειδίτιδα Ηashimoto)

δ) 26 υγιή παιδιά  (Πίνακας 1)

 

Εργαλεία εκτίμησης  δραστηριότητας της νόσου:

SLEDAI και ECLAM scores

 Εκτίμηση βαρύτητας νόσου:

•  Προσβολή 3 ζωτικών οργάνων

   (νεφρών ή ΚΝΣ ή αίματος ή  συνδυασμού ≥2)

•  Αυξημένοι τίτλοι αντι-dsDNA αντισωμάτων, 
•  Χαμηλές συγκεντρώσεις των C3 και  C4
 

Μέθοδοι μετρήσεων:

΄Εμμεσος  ανοσοφθορισμός, ανοσοενζυμική ποσοτική μέθοδος ELISA και κινητική νεφελομετρία.

Αποτελέσματα :

Τα κλινικά και ανοσολογικά χαρακτηριστικά των ασθενών με νΣΕΛ κατά τη συλλογή των δειγμάτων  φαίνονται στον πίνακα 2, ενώ τα ευρήματα της μελέτης στις εικόνες 1-3.

 Τα επίπεδα του BlyS  βρέθηκαν σημαντικά υψηλότερα:

 1. Στους ασθενείς της ομάδας μελέτης  (νΣΕΛ) συγκριτικά με τους ασθενείς όλων των ομάδων ελέγχου.

2. Στουςασθενείς με ενεργό νόσο συγκριτικά με αυτούς με ανενεργό νόσο.

3. Στους ασθενείς με προσβολή ζωτικών οργάνων συγκριτικά με αυτούς χωρίς  προσβολή.

 Επιπλέον, τα επίπεδα του BlyS στους ασθενείς της ομάδας μελέτης (νΣΕΛ)  είχαν σημαντικά θετική συσχέτιση με τον τίτλο των αντι-DNA, τα επίπεδα  της IFN-α και της HMGB1 και σημαντικά αρνητική συσχέτιση με τις τιμές  των C3 και C4.

Συμπεράσματα :

Τα ευρήματα της μελέτης αυτής δείχνουν τα εξής:

α)Τα επίπεδα του BlyS, της INFα και της πρωτεΐνης HMGB1 βρίσκονται σε μια

    σχέση αλληλεπίδρασης μεταξύ τους. 

β)Υψηλές συγκεντρώσεις του BlyS βρίσκονται  κυρίως στον ορό ασθενών με

    νΣΕΛ και μπορεί να ευθύνονται για την αυξημένη παραγωγή αντι-dsDNA κ.ά.

    αυτοαντισωμάτων.

 γ)Τα επίπεδα του BlyS σχετίζονται όχι μόνο με τη δραστηριότητα αλλά και με τη

     βαρύτητα της  νόσου, γεγονός που καθιστά τον BlyS έναν ειδικό βιοδείκτη

     για την  επιλογή των ασθενών που θα χρειαστούν πιο επιθετική και

     ενδεχομένως  πιο στοχευμένη από τη συμβατική θεραπεία.