Σκοπός της Μελέτης

Περιγραφή περίπτωσης ασθενούς 23 ετών ο οποίος νοσηλεύτηκε σε Παθολογική κλινική λόγω παρατεινόμενου πυρετού και ραγοειδίτιδας επί εδάφους λοίμωξης από τον ιό Human herpesvirus-7 (HHV-7).

Υλικό και Μέθοδος

Ασθενής 23 ετών ανοσοεπαρκής με ελεύθερο οικογενειακό και ατομικό αναμνηστικό εισήχθη σε Παθολογική Κλινική λόγω πυρετού και φαρυγγαλγίας. Από την αντικειμενική εξέταση διαπιστώθηκαν ενδοφθάλμια υπεραιμία αμφοτερόπλευρα και τραχηλική λεμφαδενοπάθεια. Κατόπιν Οφθαλμολογικής εκτίμησης τέθηκε η διάγνωση της πρόσθιας ραγοειδίτιδας. Ο εργαστηριακός έλεγχος ανέδειξε ορθόχρωμη ορθοκυτταρική αναιμία, λεμφοπενία, ήπια αύξηση των τρανσαμινασών και της CRP. Από τον απεικονιστικό έλεγχο διαπιστώθηκε επιπλέον σπληνομεγαλία και γενικευμένη λεμφαδενοπάθεια. Βάσει των ανωτέρω η διαφορική διάγνωση περιελάμβανε λοιμώδη, αυτοάνοσα νοσήματα καθώς και αιματολογικά νοσήματα – κακοήθειες.

Αποτελέσματα

Πραγματοποιήθηκε εκτεταμένος έλεγχος για λοιμώδη νοσήματα, κατά τον οποίο με μοριακή μέθοδο απομονώθηκε ο ιός HHV-7 σε δείγμα αίματος. Λόγω παραμονής του πυρετού και της λεμφαδενοπάθειας διενεργήθηκε ανοσολογικός έλεγχος (αυτοαντισώματα, έλεγχος για πρωτοπαθείς ανοσοανεπάρκειες και αυτοφλεγμονώδη νοσήματα) ο οποίος απέβη αρνητικός. Διενεργήθηκε επιπρόσθετα  μυελόγραμμα και οστεομυελική βιοψία χωρίς στοιχεία διήθησης του μυελού. Περαιτέρω απεικονιστικός έλεγχος με PET-CT ανέδειξε εικόνα γενικευμένης λεμφαδενοπάθειας αντιδραστικού τύπου. Σε 4 εβδομάδες η κλινική εικόνα του ασθενούς υφέθηκε και έκτοτε παραμένει απύρετος χωρίς συνοδό συμπτωματολογία.

Συμπεράσματα

Η πρόσθια ραγοειδίτιδα αποτελεί σπάνια εκδήλωση ερπητικής λοίμωξης, γεγονός που την καθιστά μείζον διαφοροδιαγνωστικό πρόβλημα στην καθημερινή κλινική πρακτική. Η HHV-7 λοίμωξη συνήθως σχετίζεται με εξάνθημα και πυρετό, με τις οφθαλμικές εκδηλώσεις να παραμένουν ασυνήθεις, επιτάσσοντας  ενδελεχή διερεύνηση. Οι μοριακές μέθοδοι προσφέρουν υψηλή ευαισθησία και ειδικότητα για την έγκαιρη ταυτοποίηση λοιμωδών νοσημάτων με άτυπες κλινικές εκδηλώσεις, γεγονός που τις καθιστά ένα χρήσιμο εργαλείο για την διαφορική διάγνωση από συστηματικά, μη-λοιμώδη φλεγμονώδη νοσήματα και κακοήθειες.