63 poster,  300 συγγραφείς,  81 ιδρύματα

ePostersLive® by SciGen® Technologies S.A. All rights reserved.

ΑΑ68
Γονοτυπική ανάλυση και δημιουργία προγνωστικού μοντέλου επικινδυνότητας μελανώματος με προδιαθεσικούς γενετικούς πολυμορφισμούς σε επιδημιολογική μελέτη ελλήνων ασθενών με δερματικό μελάνωμα

Πρωτεύουσες καρτέλες

Παρουσιαστής Poster
Ιδρύματα
Τμήμα Δερματολογίας, Ιατρική Σχολή, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Νοσοκομείο Αφροδισίων και Δερματικών Νόσων «Ανδρέας Συγγρός», Μονάδα Κλινικής και Μοριακής Επιδημιολογίας, Τμήμα Υγιεινής και Επιδημιολογίας, Ιατρική Σχολή, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, Μονάδα Αιμοδοσίας, Γενικό Νοσοσκομείο Αθηνών «Λαϊκό», A’ Παθολογική Κλινική, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Λαϊκό», Neuropsychiatric Genetics Group, Department of Vertebrate Genomics, Max Planck Institute for Molecular Genetics, Berlin, Germany, Neuropsychiatric Genetics Group, Department of Vertebrate Genomics, Max Planck Institute for Molecular Genetics, Berlin, Germany; Department of Medicine, School of Public Health, Imperial College London, London, United Kingdom, Department of Medicine and Department of Health Research and Policy, Stanford Prevention Research Center, School of Medicine, Stanford University; Department of Statistics, School of Humanities and Sciences, Stanford University, Stanford, CA, USA, Μονάδα Κλινικής και Μοριακής Επιδημιολογίας, Τμήμα Υγιεινής και Επιδημιολογίας, Ιατρική Σχολή, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων; Department of Epidemiology and Biostatistics, Imperial College London, St Mary’s Campus, London, United Kingdom

Βαθμολογία

Average: 5 (1 vote)

Στατιστικά

186 εμφανίσεις

Γονοτυπική ανάλυση και δημιουργία προγνωστικού μοντέλου επικινδυνότητας μελανώματος με προδιαθεσικούς γενετικούς πολυμορφισμούς σε επιδημιολογική μελέτη ελλήνων ασθενών με δερματικό μελάνωμα

Κυριακή Αντωνοπούλου1, Κατερίνα Π. Κυπραίου1 , Ειρήνη Στεφανάκη1, Φανή Καραγιάννη1, Γεώργιος Ντρίτσος8, Αλέξιος Ζάρας1 , Βασιλική Νικολάου1 , Ηρώ Κάλφα2 , Bασιλική Χασάπη1, Δωροθέα Πολυδώρου1, Ελένη Γκόγκα3, Christina M. Lill4,5, Lars Bertram4,6, Ιωάννης Π.Α Ιωαννίδης7, Χριστίνα Αντωνίου1, Ευάγγελος Ευαγγέλου8,9 , Αλέξανδρος Ι. Στρατηγός

1Τμήμα Δερματολογίας, Ιατρική Πανεπιστημίου Αθηνών, Νοσοκομείο Ανδρέας Συγγρός Αθήνα, Ελλάδα
2Μονάδα Αιμοδοσίας, Νοσοσκομείο Λαϊκό, Αθήνα, Ελλάδα
3Ά Παθολογική Κλινική, Πανεπιστήμιο Αθηνών, Νοσοκομείο Λαϊκό, Αθήνα, Ελλάδα
4 Neuropsychiatric Genetics Group, Department of Vertebrate Genomics, Max Planck Institute for Molecular Genetics, Berlin, Germany
5Department of Neurology, Focus Program Translational Neuroscience, University Medical Center of the Johannes Gutenberg University Mainz, Mainz, Germany
6School of Public Health, Department of Medicine, Imperial College London, London, UK
7Stanford Prevention Research Center, Department of Medicine and Department of Health Research and Policy, Stanford University School of Medicine, and Department of Statistics, Stanford University School of Humanities and Sciences, Stanford, USA
8Μονάδα Κλινικής και Μοριακής Επιδημιολογίας , Τμήμα Υγιεινής και Επιδημιολογίας, Ιατρική Σχολή, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, Ιωάννινα, Ελλάδα
9Department of Epidemiology and Biostatistics, Imperial College London, St Mary’s Campus, London, UK

ΕΙΣΑΓΩΓΗ - ΣΚΟΠΟΣ: Μελέτες γενετικής συσχέτισης στο μελάνωμα έχουν αναδείξει ένα σημαντικό αριθμό γενετικών πολυμορφισμών που σχετίζονται με το κίνδυνο εμφάνισης της νόσου. Στόχος της παρούσας εργασίας ήταν η γονοτύπηση γενετικών πολυμορφισμών για μελάνωμα που έχουν προκύψει από μελέτες συσχέτισης ή ολικής σάρωσης του γονιδιώματος (GWA) σε Έλληνες ασθενείς και μάρτυρες και ο υπολογισμός ενός πολυγενετικού αθροίσματος κινδύνου (PRS) με στόχο την πρόβλεψη της εμφάνισης της νόσου με βάση τους γενετικούς καθώς και κλασσικούς παράγοντες κινδύνου του μελανώματος (φύλο, ηλικία, χρώμα μαλλιών, ματιών, δέρματος, φωτότυπος και ικανότητα μαυρίσματος).
ΥΛΙΚΑ & ΜΕΘΟΔΟΙ: Γονοτυπήθηκαν 800 ασθενείς με ιστολογική διάγνωση μελανώματος και 800 μάρτυρες. To DNA που απομονώθηκε από κάθε δείγμα γονοτυπήθηκε με τη μεθοδολογία iPLEX της Sequenom (Sequenom, Hamburg, Germany Πραγματοποιήθηκε έλεγχος συσχέτισης των πολυμορφισμών με το κίνδυνο μελανώματος εφαρμόζοντας μοντέλο λογαριθμιστικής παλινδρόμησης. Το PRS κατασκευάστηκε αθροίζοντας τον αριθμό των αλληλομόρφων κινδύνου σε κάθε ασθενή σταθμισμένο με το μέγεθος της επίδρασης του κάθε αλληλομόρφου στον πληθυσμό αναφοράς. Για την κατασκευή του σκορ χρησιμοποιήθηκαν πολυμορφισμοί οι οποίοι προέκυψαν στατιστικά σημαντικοί σε επίπεδο ολικού γονιδιώματος (p<5x10-8) στον πληθυσμό αναφοράς. Στη συνέχεια ελέγχθηκε η διακριτική ικανότητα του PRS με τον υπολογισμό της περιοχής κάτω από την καμπύλη (AUC). H AUC υπολογίστηκε με βάση τους κλασσικούς παράγοντες κινδύνου με και χωρίς την παρουσία του PRS. Τέλος δημιουργήθηκαν ποσοστημόρια του PRS και οι αντίστοιχοι λόγοι κινδύνων (ORs) υπολογίστηκαν και συγκρίθηκαν για πέντε κατηγορίες. Στην ανάλυση συμπεριλήφθηκαν οι πολυμορφισμοί με ποσοστό γονοτύπησης (call rate) >97%, πολυμορφισμοί οι οποίοι δεν παρουσίασαν ανισορροπία σύνδεσης (LD) και δεν παραβίασαν το ισοζύγιο Hardy-Weinberg.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ:
•16 από τους 56 πολυμορφισμούς είναι στατιστικά σημαντικοί (Πίνακας 1) ενώ οι 7 επιβίωσαν της διόρθωσης για πολλαπλούς ελέγχους.
•Το PRS βελτίωσε σε μικρό βαθμό την ικανότητα πρόγνωσης κινδύνου του μελανώματος όταν προστέθηκε στο μοντέλο με τους κλασσικούς παράγοντες κινδύνου (Διάγραμμα 1).
•Το PRS σχετίζεται στατιστικά σημαντικά με τον κίνδυνο εμφάνισης μελανώματος (OR=1.30, p=6.8x10-8).
•Ο κίνδυνος αυξάνεται και παραμένει στατιστικά σημαντικός όταν στο μοντέλο συμπεριλαμβάνουμε τους φαινοτυπικούς παράγοντες (ΟR=1.36, p=1.1x 10-7) (Πίνακας 2).
•Παρατηρήθηκε αυξητική τάση των λόγων κινδύνων (OR) στα διάφορα ποσοστημόρια (p for trend=1.4x10-7 (Πίνακας 3).

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ:
•Τα αποτελέσματα αυτά επιβεβαιώνουν ότι οι γενετικοί πολυμορφισμοί που έχουν συσχετιστεί με το κίνδυνο μελανώματος από μελέτες συσχέτισης και GWAS, αναπαράγονται ως προδιαθεσικοί παράγοντες και στον ελληνικό πληθυσμό.
• Ως σημαντικότερο παθογενετικό μονοπάτι για την εμφάνιση μελανώματος αναδεικνύεται αυτό της ρύθμισης της μελάγχρωσης.
• Η μελέτη μας αναδεικνύει τον προβλεπτικό ρόλο των γενετικών παραγόντων κινδύνου που πιθανόν μελλοντικά να βοηθήσουν στον σχεδιασμό στοχευμένων προγραμμάτων αναγνώρισης των ομάδων υψηλού κινδύνου για μελάνωμα στον πληθυσμό μας.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
1.Stefanaki I, Panagiotou OA, Kodela E, Gogas H, Kypreou KP, Chatzinasiou F, Nikolaou V, Plaka M, Kalfa I, Antoniou C, Ioannidis JP, Evangelou E, Stratigos AJ. Replication and predictive value of SNPs associated with melanoma and pigmentation traits in a Southern European case-control study. PLoS One. 2013;8(2):e55712. doi: 10.1371
2. Antonopoulou K, Stefanaki I, Lill CM, Chatzinasiou F, Kypreou KP, Karagianni F, Athanasiadis E, Spyrou GM, Ioannidis JP, Bertram L, Evangelou E, Stratigos AJ. Updated field synopsis and systematic meta-analyses of genetic association studies in cutaneous melanoma: the MelGene database. J Invest Dermatol. 2015 Apr;135(4):1074-9. doi: 10.1038
3. Law M, et al., Genome-wide meta-analysis of 15,990 melanoma cases and 26,409 controls reveals novel susceptibility loci. Nature Genetics, 2015 (in press)
4..The MelGene Datadase (www.melegene.org

Poster ID (π.χ.ΕΦΑΡΜΟΓΗΕπόμενοΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΤρέχων