ePostersOnline by SCIGEN TECHNOLOGIES
330 Posters, 
38 Ενότητες, 
941 Συγγραφείς, 
307 Ιδρύματα

77

ΣΤΟΜΑΤΙΚΕΣ ΕΛΚΩΤΙΚΕΣ ΒΛΑΒΕΣ ΕΠΙ ΕΔΑΦΟΥΣ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ BECHET – ΝΕΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ

Thursday, 4 November, 2010 - 13:05
Group2 - 04112010

Εισαγωγή

Η νόσος Bechet αποτελεί σπάνια περίπτωση αφθώδους στοματίτιδος. Η αιτιοπαθογένεια του συνδρόμου παραμένει άγνωστη μέχρι σήμερα. Ορισμένοι ερευνητές ενοχοποιούν ιό που απομόνωσαν από τον πρόσθιο θάλαμο του οφθαλμού ασθενών. Άλλοι υποστηρίζουν ότι πρόκειται για διαταραχές της κυτταρικής ανοσίας.

Τα έλκη της στοματικής κοιλότητας, των γεννητικών οργάνων και η ιριδοκυκλίτιδα όταν συνυπάρχουν σε ασθενή, θέτουν τη διάγνωση του συνδρόμου Bechet. Στο δέρμα εμφανίζονται νεκρωτικά φλυκταινίδια. Οι μεγάλες αρθρώσεις όπως του γόνατος, η ποδοκνημική και του αγκώνα προσβάλλονται συχνότερα. Στο κεντρικό νευρικό σύστημα μπορεί να παρουσιαστεί μηνιγγοεγκεφαλίτιδα, παραλύσεις νεύρων μέχρι ψύχωση. Στο γαστρεντερικό, η νόσος εκδηλώνεται ως κολίτιδα και στα αγγεία ως θρομβοφλεβίτιδα.

Εργαστηριακά παρατηρούμε αύξηση της ταχύτητας καθίζησης των ερυθρών, λευκοκυττάρωση και σε ορισμένους αρρώστους αντισώματα έναντι των κυττάρων του βλεννογόνου.

Η διάγνωση γίνεται από τη βιοψία των βλαβών σε συνδυασμό με την κλινική εικόνα. Απαιτείται διαφορική διάγνωση από το σύνδρομο Stevens – Johnson και το σύνδρομο Reiter.

Η θεραπεία είναι συντηρητική με χορήγηση κορτιζόνης τοπικά στις ελκωτικές βλάβες και συστηματικά, αντιβίωσης, αναλγησία τοπικά με διάλυμα ξυλοκαΐνης και στοματοπλύσεις. Επίσης έχουν χρησιμοποιηθεί ανοσοκατασταλτικά όπως η κυκλοφοσφαμίδη, αζαθειοπρίνη και η χλωραμβουκίλη. Η νόσος εμφανίζει εξάρσεις και υφέσεις. Η νέα θεραπεία με τον anti – TNF παράγοντα επέφερε άμεση βελτίωση της κλινικής εικόνας με άμεση υποχώρηση των συμπτωμάτων της νόσου.

Παρουσιάζουμε την περίπτωση ενός άνδρα 30 ετών που προσήλθε στην ρευματολογική κλινική με στοματικές λευκωπές εξελκώσεις και ταυτόχρονα βλάβες των οφθαλμών. Η βιοψία των στοματικών αλλοιώσεων έγινε στην ωτορινολαρυγγολογική κλινική. Η ιστολογική έκθεση συνηγορεί για νόσο Bechet. Η ασθενής ετέθει σε θεραπεία με κορτικοστεροειδή και ανοσοκατασταλτικά. Έκτοτε παραμένει χωρίς υποτροπή.

Part of Session

Αυτοάνοσα

Full Text

Η νόσος Bechet αποτελεί σπάνια περίπτωση αφθώδους στοματίτιδος. Η αιτιοπαθογένεια του συνδρόμου παραμένει άγνωστη μέχρι σήμερα. Ορισμένοι ερευνητές ενοχοποιούν ιό που απομόνωσαν από τον πρόσθιο θάλαμο του οφθαλμού ασθενών. Άλλοι υποστηρίζουν ότι πρόκειται για διαταραχές της κυτταρικής ανοσίας.

Τα έλκη της στοματικής κοιλότητας, των γεννητικών οργάνων και η ιριδοκυκλίτιδα όταν συνυπάρχουν σε ασθενή, θέτουν τη διάγνωση του συνδρόμου Bechet. Στο δέρμα εμφανίζονται νεκρωτικά φλυκταινίδια. Οι μεγάλες αρθρώσεις όπως του γόνατος, η ποδοκνημική και του αγκώνα προσβάλλονται συχνότερα. Στο κεντρικό νευρικό σύστημα μπορεί να παρουσιαστεί μηνιγγοεγκεφαλίτιδα, παραλύσεις νεύρων μέχρι ψύχωση. Στο γαστρεντερικό, η νόσος εκδηλώνεται ως κολίτιδα και στα αγγεία ως θρομβοφλεβίτιδα.

Εργαστηριακά παρατηρούμε αύξηση της ταχύτητας καθίζησης των ερυθρών, λευκοκυττάρωση και σε ορισμένους αρρώστους αντισώματα έναντι των κυττάρων του βλεννογόνου.

Η διάγνωση γίνεται από τη βιοψία των βλαβών σε συνδυασμό με την κλινική εικόνα. Απαιτείται διαφορική διάγνωση από το σύνδρομο Stevens – Johnson και το σύνδρομο Reiter.

Η θεραπεία είναι συντηρητική με χορήγηση κορτιζόνης τοπικά στις ελκωτικές βλάβες και συστηματικά, αντιβίωσης, αναλγησία τοπικά με διάλυμα ξυλοκαΐνης και στοματοπλύσεις. Επίσης έχουν χρησιμοποιηθεί ανοσοκατασταλτικά όπως η κυκλοφοσφαμίδη, αζαθειοπρίνη και η χλωραμβουκίλη. Η νόσος εμφανίζει εξάρσεις και υφέσεις. Η νέα θεραπεία με τον anti – TNF παράγοντα επέφερε άμεση βελτίωση της κλινικής εικόνας με άμεση υποχώρηση των συμπτωμάτων της νόσου.

Παρουσιάζουμε την περίπτωση ενός άνδρα 30 ετών που προσήλθε στην ρευματολογική κλινική με στοματικές λευκωπές εξελκώσεις και ταυτόχρονα βλάβες των οφθαλμών. Η βιοψία των στοματικών αλλοιώσεων έγινε στην ωτορινολαρυγγολογική κλινική. Η ιστολογική έκθεση συνηγορεί για νόσο Bechet. Η ασθενής ετέθει σε θεραπεία με κορτικοστεροειδή και ανοσοκατασταλτικά. Έκτοτε παραμένει χωρίς υποτροπή.