76 poster,  9 ενότητες,  430 συγγραφείς,  112 ιδρύματα

ePostersLive® by SciGen® Technologies S.A. All rights reserved.

P5
H ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΩΝ ΤΡΑΝΣΑΜΙΝΑΣΩΝ ΣΤΗΝ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΚΛΙΝΙΚΗΣ ΒΕΛΤΙΩΣΗΣ ΣΕ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΜΕ ΜΗ ΑΝΤΙΡΡΟΠΟΥΜΕΝΗ ΚΙΡΡΩΣΗ ΣΕ ΕΔΑΦΟΣ ΧΡΟΝΙΑΣ ΗΠΑΤΙΤΙΔΑΣ Β (ΧΗΒ) ΠΟΥ ΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΕ ΕΝΤΕΚΑΒΙΡΗ (ΕΝΤ) Η ΤΕΝΟΦΟΒΙΡΗ (TDF)
Board Board 1 / Thu 15:15, 07 May 2015

Πρωτεύουσες καρτέλες

Βαθμολογία

Δεν υπάρχουν ψήφοι

Στατιστικά

881 εμφανίσεις

Η καθυστερημένη βιοχημική ανταπόκριση στην θεραπεία με Εντεκαβίρη  (ΕΝΤ) ή Τενοφοβίρη (TDF).συσχετίζεται με καθυστερημένη βελτίωση σε ασθενείς με μη αντιρροπούμενη κίρρωση σε έδαφος χρόνιας ηπατίτιδας Β (ΧΗΒ)

 

Γεώργιος Κόντος1, Melanie Deutsch1, Σπήλιος Μανωλακόπουλος1, Χρήστος Τριάντος2, Νικολέττα Μάθου3, Μαρία Μελά4, Αλεξάνδρα Αλεξοπούλου1, Αθανασία Στρίκη1, Χαρίκλεια Κρανιδιώτη1, Αναστασία Κουρίκου1, Εμμανουήλ Μάνεσης1, Γεώργιος Παπαθεοδωρίδης5 , Ιωάννης Κοσκίνας1

 

 

1 Β’ Παθολογική Κλινική Πανεπιστημίου Αθηνών, Γ.Ν.Α. «Ιπποκράτειο»

2 Γαστρεντερολογικό Τμήμα Πανεπιστημίου Πατρών, Π.Γ.Ν. Πατρών

3 Γαστρεντερολογικό Τμήμα, Κωνσταντοπούλειο Γ.Ν.Ν.Ι. «Αγ. Όλγα»

4 Γαστρεντερολογικό Τμήμα, Γ.Ν.Α. «Πολυκλινική»

5 Γαστρεντερολογική Κλινική Πανεπιστημίου Αθηνών, Γ.Ν.Α. «Λαικό»

 

Σκοπός: Παρά την χορήγηση ισχυρής αντιϊκής αγωγής μερικοί ασθενείς με μη αντιρροπούμενη HBV κίρρωση παρουσιάζουν καθυστερημένη βελτίωση.  Στην παρούσα μελέτη αξιολογήσαμε τη σημασία παθολογικών τιμών τρανσαμινασών (AST/ALT) στη διάρκεια μακρόχρονης χορήγησης αντιϊκής θεραπείας σε ασθενείς με ΧΗΒ μη αντιρροπούμενη κιρρωση.

Υλικό και Μέθοδος: 44 ασθενείς (Α/Θ: 28/16, μέση ηλικία: 60.7±11.2, HBeAg +/-: 2/42) με μη αντιρροπούμενη ΧΗΒ κίρρωση ξεκίνησαν θεραπεία με ΕΝΤ (n: 11) ή TDF (n=33). Οι ασθενείς ήταν πρωτοθεραπευόμενοι με Child-Pugh-Turcotte (CPT) ≥7.

Αποτελέσματα: 3 ασθενείς απεβίωσαν στους πρώτους 5 μήνες λόγω ηπατικής ανεπάρκειας. 4 ασθενείς ανέπτυξαν ΗΚΚ μετά από >4 έτη Η μέση περίοδος παρακολούθησης ήταν 32,5 μήνες (εύρος: 2-120). Στην έναρξη της παρακολούθησης, η μέση τιμή HBV-DNA ήταν 35x106 IU/mL (εύρος 120-9,55x108), το οποίο έγινε μη ανιχνεύσιμο στους μήνες 6, 12 και 24 στο 77,3% , 95,5% και 100% των ασθενών αντίστοιχα. Στην έναρξη της παρακολούθησης, 13,6% είχαν φυσιολογικές τιμές τρανσαμινασών. Τους μήνες 6, 12, 24 και 36, οι τρανσαμινάσες ήταν φυσιολογικές στο 42,5%, 63,4%, 68,8% και 72,7% των ασθενών αντίστοιχα. Στη διάρκεια της θεραπείας παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική μείωση της βαθμολογίας CPT και MELD. Οι ασθενείς με παθολογική τιμή AST/ALT στους 6 μήνες είχαν σημαντικά υψηλότερη βαθμολογία στην κλίμακα CPT σε σύγκριση με αυτούς με φυσιολογικές τρανσαμινάσες (P=0,008). Η διαφορά αυτή εξαφανίστηκε στη συνέχεια της παρακολούθησης..

Συμπεράσματα: Σε ασθενείς με μη αντιρροπούμενη κίρρωση σε έδαφος ΧΗΒ, η μακροχρόνια θεραπεία με TDF και ENT συσχετίζεται με βελτίωση. Η ανεύρεση παθολογικών τιμών τρανσαμινασών στη διάρκεια του πρώτου χρόνου συσχετίστηκε με καθυστέρηση της βελτίωσης της βαθμολογίας στην κλίμακα CPT.

Poster ID (π.χ.ΕΦΑΡΜΟΓΗΕπόμενοΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΤρέχων